Κέρινη φλόγα Φλόγα κεριού χορευτικήη απελπισμένη ύπαρξη.Πάλλεται, Κύριε, πάλλεταιΑνάμεσα σε δυο πνοέςΤρέμει… να σβήσει. Φλόγα κεριού χορευτικήη πονεμένη ύπαρξη.Ζητά κουράγιο και απαντοχήΤρεμίζει, Κύριε, πάλλεταιΠάνω στην Άγια
CULPAFELICIAE Ας ενεργήσουμε λοιπόν με φρόνησηνεανική καρδιά και γενναιότηταμε ότι δηλαδή μας προίκισεη Υπέρτατη Νοημοσύνη.Η απόφαση μας αν ενσαρκωθείθα προκαλέσει την ανάδυση γεννήματοςαπό τον ενάλιο
Ανάδρομη Θέαση *Στην Ιουλία* Σε κοιτάζω ολότελα άγνωστηΜακρινή οπτασίαΑνεκπλήρωτη παιδική φαντασίωση Πρωτοφανέρωτολυκαυγές.Σε κοιτάζω μορφή γνώριμηΠαιχνίδισμα σκιώνΠροσοδοφόρα επένδυση αισθημάτων Αδιάκοπηαναμέτρησητης ακατάλυτης στιγμήςκαι του ψυχοβόρου συνήθειου.Κρατώ σφικτάτο
Δουβλίνο Γκρίζο τούβλο πάνω σε τούβλοΠομπώδη μπρούτζινα αγάλματαΣε σκοτεινά βάθρα-Ο΄ Κόνελ, Γκράταν, Mουρ-Ρυμουλκά ζυθοποιείων και κύκνοιΣτο περιφραγμένο με κάγκελα ρεύμαΓυμνά κόκκαλα στο φεγγίτηΠεινασμένης εξώπορταςΑπαλός άνεμος
Αίτηση των Κυριών που ζητούν από τους Κυρίους να επισκευάσουν τους δρόμους τους Κύριοι της κώμης ΜπάλισανονΕσείς που βαδίζετε με μπότεςελάχιστα σας απασχολείπόσο η βρωμιά
Η Μεγαλοσύνη Από το παγκάκι,όπου κάθεται η μικρότητά μουατενίζω την απέραντη Μεγαλοσύνη.Γνωρίζω ότι είναι κίνηση πυρός πολεμική,Αέναη πιστεύω και αείζωη.Θεός καλείται και Υπέρτατη ΝοημοσύνηΤου Σύμπαντος
Το ύστατο ρόδο του θέρους Να, το ύστατο ρόδο του θέρουςΈμεινε ν΄ανθίζει μόνο·Όλοι οι αγαπημένοι του σύντροφοιΞεθώριασαν και χάθηκαν·Κανένα λουλούδι του κύκλου τουΚανένα μπουμπούκι δεν
Ξύπνημα Αυγούστου Το σώμα εκ-τοξεύεται στην ευδίατου Αυγουστιάτικου πρωϊνούΘρυμματίζει το γαλάζιο καθρέφτηκαι βυθίζεται νωχελικάστη διαφορά της θερμοκρασίας.Ανοίγουν διάπλατα οι πόροικαι τα περάσματαΤο πνεύμα εγείρεται με
Ωκεανοπόροι Δεν αντικρίζουμε πια γρανίτεςστις αποχρώσεις του γαλάζιουούτε φευγαλέα περιγράμματατης στεριάς.Δεν μας ζεσταίνουν οι αναλαμπές των φάρωνούτε μας χαϊδεύει στην πλάτηένα φιλικό χέριη σκέψη των