Ω, Καπετάνιε! Καπετάνιε μου!
Τελείωσε το φοβερό ταξίδι μας,
Το πλοίο αναμετρήθηκε με κάθε κίνδυνο
και νίκησε.
Κερδήθηκε το έπαθλο που επιζητήσαμε,
Το λιμάνι είναι κοντά, ακούω τις χαλκόηχες
καμπάνες,
Οι άνθρωποι, απαξάπαντες, πανηγυρίζουν,
Ενώ τα μάτια ακολουθούν τη σταθερή καρίνα,
το συμπαγές και ριψοκίνδυνο σκαρί ∙
Αλλά, ω καρδιά! καρδιά! καρδιά!
Ω, οι αιμάτινες σταγόνες της πορφύρας,
Πάνω στο κατάστρωμα,
Όπου κείτεται ο Kαπετάνιος μου,
Πεσμένος, παγωμένος και νεκρός.
Ω, Καπετάνιε! Καπετάνιε μου !
Σήκω και γροίκα τις καμπάνες ∙
Σήκω-για σε το φλάμπουρο ανεμίζει-
Για σένα η σάλπιγγα ηχεί και τερετίζει-
Για σε μπουκέτα και στεφάνια με κορδέλες-
Για σένα οι προκυμαίες είναι πλήθη φορτωμένες ∙
Για σε φωνάζει ο κόσμος που λικνίζεται,
Σε σένα στρέφουνε τα πρόσωπά τους
με αδημονία ∙
Eδώ Καπετάνιε! πατέρα αγαπημένε!
Αυτό το χέρι απλώνεται κάτω από το κεφάλι σου!
Είναι σαν όνειρο ότι είσαι πάνω στο κατάστρωμα,
Πεσμένος, κρύος και νεκρός.
Ο Καπετάνιος μου δεν απαντά,
Τα χείλη του είναι ωχρά και σιωπηλά,
Ο πατέρας μου δε νοιώθει το βραχίονά μου,
Σφυγμό δεν έχει ούτε θέληση,
Το πλοίο είναι αγκυροβολημένο, ασφαλές και σώο,
Η τραβερσάδα του ολότελα περατωμένη.
Από τρομαχτικό ταξίδι, το πλοίο καταπλέει νικητής
με στόχο κερδισμένο∙
Πανηγυρίστε ω ακτές και ηχείστε εσείς καμπάνες!
Αλλά εγώ με πένθιμο βηματισμό
Κινούμαι πάνω στο κατάστρωμα
Όπου κείται ο Καπετάνιος μου,
Πεσμένος, παγωμένος και νεκρός.
Πηγή: booksitting.wordpress.com
Μετάφραση από τα Αγγλικά στα Ελληνικά: Τάκης Π. Πιερράκος
